پایانِ " مرگ تدریجی یک رویا "
سرنوشت نامعلوم خیل عظیمی از بازیگران خوشبختانه چیزی نیست که ذهن منو مشغول کنه
اینکه چی شد که حافظه ی مارال از دست رفت هم به خود نویسنده مربوطه – شاید زیادی آب شور به مخش رسیده بود ( شاید هم به مغزش، مرکز حافظه کجاست مگه؟ )

فروغ الزمان مرد ، آفاق دیوانه شد گویا (شایدم مرد) ، لیلا مرد، پری قاطی کرد(نمرد؟) ، ساناز مرد، ترکان مرد، داریوش مرد، آریا مرد ...  از سایر فقیدان و فقیدات (؟)  خاطره ای ندارم و هنوز تو فکرم این آراس دیگه چرا زنده موند ؟

اصرار نویسنده ی داستان به اینکه به همه ثابت کنه که نماد سریالهای ایرانی ، داشتن پایانی خوش نیست ؛ برای مخاطبین مسن و خانومهای دل نازک و "سریال بین های حرفه ای" و فرتای محترم ؛ شاید قابل هضم نباشه
اما باز هم پایانی خوش داشت ؛ هرچند که با اندک مقادیر بالایی ناخوشی همراه بود و همه ی اینها رو مدیون ذهن خلاق کارگردان و نویسنده ی محترمیم .

 به نظر من مارال دو تا شانس بزرگ داشت :
1 – شوهر به اون خوبی و مهربونی و باسوادی وعاقلی و با انصافی و دانیال حکیمی ای و  ..
2 – از دست دادن حافظه اش - که به موقع بود واقعاً

و اگه باز دقت می کردید؛ تنها چیزی که مارال به یاد آورد، "گیتی" بود – خاله ای نمازخوان و سنتی و به احتمال زیاد چادری
بگذریم حالا - خدائیش چرا آراس رو زنده نگه داشتن ؟

کاش به جای پخش قسمت آخر؛ شایعه می کردند که جلوی ادامه ی پخش گرفته شده
کاش تیتراژ هر قسمت از سریال با این جمله شروع می شد :

مجاز برای تماشای افراد 19 سال تمام به بالا

ب . ی . ج . ه . ت تر از قبل ...

فقط کلیک کنید

مسافر با اخلاق – نوشته شده توسط فرتا

نظر به اینکه پست مربوطه از نظر طولی (ویرگول) بلندبالا می باشد (ویرگول) میزارمش تو لینک پایین که دکوراسیون وبلاگم بهم نریزه

"عنوان ندارد - نوشته شده توسط فرتا "